Dorette
Adrenaline
 Offline
Berichten: 219
22 jaar fan!
|
 |
« Antwoord #6 Gepost op: 18 December 2011, 22:11:37 » |
|
De perfecte, loepzuivere stem is al lang geen 'must' meer. Sexyer en in de mode is een stem met natuurlijke grain, met korrel, met een hoek af'. 'We moeten van die grijze muizen af, van de kalender-girls of boys met alleen maar correcte keelklanken en looks.
The Voice van Vlaanderen heeft ons een nieuw woord geleerd: de grain. De vier coaches uit het drukst bekeken VTM-programma van dit moment, hebben het er de hele tijd over. 'Wat een korrel', 'hoor je die krak', 'Ik verkies deze kandidate wegens haar grain'. Koen Wauters, Nathalia en Jasper Steverlinck nemen het onaffe stemgeluid mee in hun selectie van kandidaten, Alex Callier van Hooverphonic lijkt er zelfs min of meer door bezeten.
Callier is druk druk druk, maar... 'Als het over de grain gaat, laat ik alles vallen. Daar praat ik heel graag over. En het klopt dat ik een fan van de korrel ben, ik houd van die 'krak' die een stem mee karakter geeft.'
'Grain is vandaag meer bon ton dan vroeger, en toch hebben bekende grains al decennia lang de muziek beheerst. Neem Janis Joplin, dat was verdorie meer grain dan stem. Het hoeft niet altijd zo groot, grain kan ook iets zijn wat subtiel meetrilt. Dat randje onaf zijn, suggereert op een prachtige manier iemands kwetsbaarheid.'
'Waar het bij mij in zo'n wedstrijd om gaat, is dat je de ruwe diamant mét grain het best koestert in plaats van hem te polijsten. Het zou zonde zijn net het aparte uit een stem weg te borstelen. Daarom ook huiver ik een beetje van te gedreven zangles geven. Ik vind het verder uitboren van de échte, authentieke stem belangrijker. Zoals we allemaal wel weten, hangt écht samen met onaf.'
'We moeten van die grijze muizen af, van de kalender-girls of boys met alleen maar correcte keelklanken en looks. Ik maak graag de vergelijking met schilderen en tekenen. De kunstenaar met een eigen verhaal, kwetsbaarheid of ruwheid ga je toch ook niet via allerlei borsteltechnieken z'n stijl afpakken? Helaas gebeurt dat nog te vaak en wordt talent in schoolse sferen geschaafd om het nadien als schools product op de markt te zetten. Wat heeft dat dan nog met gevoel, inleving en puurheid te maken? Kortom, ik wil weg van dat mainstream gezang, geef mij maar die mega-coole korrel.'
Heesheid manipuleren
'Sommige mensen gaan grain imiteren, voegen een soort heesheid aan hun stem toe, manipuleren de stembanden omdat ze denken daarmee te kunnen scoren. Nu, sorry hoor, maar een fake grain hoor je meteen. Italiaanse zangers bijvoorbeeld, doen dat nogal graag. Ik moét ze niet, met hun gekras.'
'Natuurlijke onzuiverheden moeten natuurlijk blijven. Pas dan bereiken ze het doel en dat is: graag beluisterd, intens gevoeld worden. Wij, mensen, zijn niet perfect, we zijn geen robotten en als je dat niet-perfecte bij de ander ontdekt, in een stem, in een tekst zelfs, begint er iets te woelen in jou en wordt de emotie aangesproken. Een mooie, echte stem mét grain kan heel dwingend zijn, heel diep gaan.'
Tegen de perfectie
'De term is volop in. Grain is een modewoord geworden, én een manier van zingen die bij het publiek vandaag nogal aanslaat', zegt Peter De Smet, (opera)zanger, stempedagoog en professioneel coach van hoog gewaardeerde zangstemmen zoals Koen Wauters. Hij legt een verband tussen grain en de tijdsgeest.
'Het gaat tegen die zucht naar perfectie in, inderdaad. Het staat ook chique om je tegen het gangbare af te zetten. Los daarvan is een korrel interessant, een mooie grain kan je diep raken. De écht perfecte stem gaat sneller vervelen. Perfectie schept een grotere afstand, belemmert zelfs af en toe het inlevingsvermogen. Neem Celine Dion. Ik vind haar stem van een zeldzame zuiverheid, maar na drie nummers heb ik het ook wel gehoord.'
De Smet is de stemcoach van Koen Wauters. Veel last van grain zal die wel niet hebben?
De Smet: 'Hoezo, Koen Wauters geen grain? Heb je “Daar gaat ze, al eens goed beluisterd? Dat nummer is bijna opgetrokken uit grain. Koen heeft op zich natuurlijk een heel zuivere stem. Zijn uithoudingsvermogen en zijn stembeheersing zijn groots, momenteel bereikt hij overigens het toppunt van beheersing én kracht. Bij zijn laatste optredens in het Sportpaleis stond ik er echt van te kijken. Ik ken die stem nochtans zo goed.'
De korrel is weg
'Hola, hola, ik heb de laatste tien jaar 'Daar gaat ze', niet meer met grain gezongen, die korrel is weg, hoor', zegt Koen Wauters.
'Het zal luisteraars al wel zijn opgevallen dat er in mijn stem geen naturelle grain zit. Ik ben er niet mee geboren, heb het niet aangeleerd. Ik heb een heel open stem, heel proper, niet hees.
'Dat verhaal van “Daar gaat ze,, en de grain die je daarin hoort, heeft alles te maken met het effect van drie nachten uitgaan, daarna de studio binnenwippen, vaststellen dat er slechts één lied op het schap ligt waar je stemgewijs nog aankan. Zo werd die grain, een tijdelijke, geboren. Ik heb later nog geprobeerd om die korrel er weer in te smijten toen ik het lied zong, opdat het zou klinken als op de cd, maar dat was toch niet echt mijn ding.'
'Pas op, ik hoor die korreling graag bij anderen. Meestal gaat het om doorleefde stemmen die bij een zangpartituur nog meer tot uiting komen. Het mag natuurlijk niet problematisch zijn, een grain door gekartelde stembanden of knobbels, is niet goed.'
'Top-grain voor mij is die van Tom Waits natuurlijk, daarin hoor je echt iets meeruisen van whisky, stemmisbruik, een andere ademhaling en nog van alles wat strikt zangtechnisch niet klopt. Ikzelf houd de stembanden graag gaaf, doe er geen zotte dingen mee, het zijn ook maar spierkes, hé? Ach, weet je waar het bij het zingen steeds over gaat? Over geloofwaardigheid. Over met jouw muziektaal tot in de ziel reiken. Wij zangers willen beroeren, zowel in het happy genre als in de meer emotionele dingen. Dat kan met grain en dat kan ook zonder. Met een naturelle grain en met eentje dat je er, als het past, wat tussen mixt.'
Fake
Een fake grain hoor je, beweert Alex Callier. Koen Wauters: 'Daar gaan de discussies tussen ons inderdaad vaak over. Ik ben daarin iets genuanceerder dan Alex. Het is wel iets aparts, hoor, die blinde audities. Je gaat écht zeer aandachtig naar een stem luisteren, en je voelt ze daardoor beter. Volgens mij is het programma daarom zo populair. Het gaat over de stem, en dan zijn alle discussies open.'
|
Auteur