Ik had gisteren voor het eerst mijn dochtertje mee. Ze is 5 jaar en half.
Ik vind dat het eigenlijk erg vlot is gegaan.
We zaten wel op de eerste rij (zitplaatsen ook!) en dat scheelde wel. Zo kon ze altijd alles zien, kon zitten als het nodig was en ze heeft er eigenlijk erg van genoten.
Ze zei meteen dat ze vanaf nu elke keer mee wil naar Clouseau!
Ik had haar wel goed voorbereid. Uiteindelijk weet ze niet waar ze zich aan kan verwachten.
Zo'n vol sportpaleis is echt wel heel erg veel volk. Ze kon zich niet inbeelden hoeveel volk dat zou zijn.
Ook dat het af en toe donker is en de muziek erg luid staat had ik haar uitdrukkelijk verteld voor we vertrokken.
Ik had zelfs de DVD van de 10x10 reeks een aantal keren opgezet zodanig dat ze zich een beeld kon vormen van wat zo'n optreden eigenlijk is.
Ik denk dat je inderdaad als moeder goed aanvoelt of je kind al iets heeft aan zo'n concert of niet. Als blijft het altijd wel een beetje een gok.
Ik denk dat voorbereiding ook echt wel belangrijk.
Ik had zelfs ook gehoorbeschermers bij voor moest het nodig zijn geweest en iets tegen hoofdpijn. Maar dat heb ik uiteindelijk niet nodig gehad.
Wel een tip: neem iets voor te eten mee, want die kinderen hebben honger na 3u!
Ik vond het dus wel erg leuk om mijn dochtertje erbij te hebben en ook van ze te zien genieten. Hoe ze ook stond te springen, te dansen en te zingen.
Maaaaaaaaaaaar... voor mij is Clouseau doorgaans een moment dat ik me compleet kan losrukken uit mijn dagdagelijkse leven. Ik moet voor één keer geen moeder/vrouw/werkneemster zijn, maar kan me gewoon helemaal laten gaan. Als je dan je kindje(s) meehebt, blijft die moederrol natuurlijk primeren en daardoor kon ik veel minder opgaan in het concert. Dat is natuurlijk de 'keerzijde van de medaille'.
Tenslotte toch even zeggen dat ik denk dat ze met haar 5,5j echt wel de minimum leeftijd had om van zo'n concert te kunnen genieten (denk ik hé!). Mijn zoontje van 3,5j vroeg ook om mee te gaan, maar ik ben heel zeker dat het voor hem nog veel te overweldigend zou geweest zijn en dat ik waarschijnlijk de helft van de tijd met een angstig kind op mijn schoot/arm zou hebben gezeten. Maar ieder kind is anders natuurlijk...
Auteur