Mensen die iemand kennen die vooraan staat, en zo nog vooraan willen geraken vind ik ook niet echt kunnen.
Met kinderen kan ik dat nog enigszinds begrijpen. Met kinderen uren gaan staan wachten is niet vanzelfsprekend. Ik ga ook dikwijls wachten om vooraan te kunnen staan. M'n plaats afstaan op de eerste rij aan een kind heb ik nooit erg gevonden aangezien je toch over die kleintjes heenkijkt.
Zo'n kind ziet echter op een tweede rij eveneveel als op de 50ste rij. En ik zie op de tweede rij met een kind voor me evenveel als wanneer ik dat kind achter me laat staan. Zo'n kleintje kan er ook niet aan doen als het door z'n ouders wordt meegezeuld als excuus... De ouder(s) laat ik wel achter me natuurlijk.
En uiteindelijk kan je vanop de 2de rij toch even diep in K&K's ogen kijken dan vanop de eerste hé
Auteur